Wygnał ich faszyzm

Wygnał ich faszyzm
Loading the player ...
Tytuł pełny: Wygnał ich faszyzm. Przylot polskich emigrantów z Francji. Teatr francuski w Warszawie
Data wydania: 1952-07-16
Czas trwania: 03:01
Kategorie tematyczne: osobowość, teatr, polityka zagraniczna
opis filmu
O filmie

Z samolotu wychodzą polscy emigranci. Powitanie. Słup informacyjny. Ludzie wchodzą do teatru. Rozpoczęcie spektaklu.

Numer tematu: 10-11
Osoba: Szyler (aktor), Louis Daquin (francuski reżyser), Danuta Szaflarska (aktorka), Ludwik Sempoliński (aktor)
Czas akcji: 1952
Miejsce akcji: Warszawa
Prawa: WFDiF
Format dźwięku: mono
Format klatki: 4:3
Opis sekwencji
00:00:00:00Napis: „Wygnał ich faszyzm”. Samolot na lotnisku.
00:00:04:17Z samolotu wysiada rodzina Mizerów.
00:00:13:16Wysiadający górnik Tomaszewski.
00:00:17:02Wysiadający Józef Hersztyn.
00:00:20:14Ludzie przechodzą płytą lotniska do wyjścia.
00:00:24:08Włodzież witająca przybyłych oklaskami.
00:00:27:00Dziewczynka wręcza kwiaty emigrantce z Francji.
00:00:29:05Orkiestra powitalna.
00:00:32:14Zebrani ludzie.
00:00:34:18Przemawia Hersztyn.
00:00:37:10Słuchający ludzie.
00:00:42:21Oklaski.
00:00:47:12Ludzie oglądają plakaty i ogłoszenia na słupie.
00:00:50:01Zbliżenie plakatu, widoczny napis: „PUŁKOWNIK FOSTER PRZYZNAJE SIĘ DO WINY”.
00:00:54:13Ludzie wchodzą do teatru.
00:00:57:14Idą Szaflarska, Sempoliński, Szyler.
00:01:06:07Oklaski.
00:01:09:06Reżyser Louis Daquin. Wręczanie kwiatów.
00:01:16:15Fragment spektaklu.
00:02:49:09Plansza końcowa: „WYTWÓRNIA FILMÓW DOKUMENTALNYCH WARSZAWA 1952”.
zwiń zakładkę
tekst lektorski

Do Warszawy przybyła grupa emigrantów polskich z Francji, nowych ofiar francuskiego faszyzmu. Rodzina Mizerów. Tomaszewski, górnik. Górnik Heresztyn. Wszyscy stracili zdrowie we francuskich kopalniach. Wszyscy dostali ordery za walkę w ruchu oporu. Teraz za walkę o pokój zostali bestialsko skatowani przez żandarmów, deportowani na Korsykę. Władze polskie ostro interweniowały. Dzisiaj tułacze są między braćmi, w ojczyźnie. W ludowej ojczyźnie, która udziela gościny także i prześladowanym Francuzom. Do Warszawy przybył zespół paryskiego Teatru Ambigue. Faszystowskie władze zabroniły w Paryżu wystawienia postępowej sztuki Roger Vaillanda, demaskującej ludobójców amerykańskich w Korei. Polscy artyści teatru i filmu zaprosili zespół ze znanym reżyserem Louis Daquin na czele. Jesteśmy w Korei, w kwaterze pułkownika Fostera, dowódcy zaplecza jednego z odcinków frontu. Wśród jeńców znajduje się przywódca partyzantów, komunista koreański. Pułkownik Foster uważa się za człowieka rycerskiego. Uwalnia jeńca z kajdan, by przeprowadzić z nim „swobodną” dyskusję. „Jako wolny obywatel mogę się nie zgadzać z polityką mego rządu, ale jako żołnierz słucham moich dowódców. Czyż nie mam racji?”. „Amerykańskiemu żołnierzowi odpowiadam dziś tylko z bronią w ręku”. „Pocoście tu przyszli?” – pyta koreańska dziewczyna Lija. „Rycerski” pułkownik spalił miasto, rozstrzelał bezbronnych jeńców. Partyzanci po zwycięstwie poszukują go jako przestępcy wojennego. Foster ukrył się wśród zwykłych żołnierzy. Zna go tylko Lija. Pułkownik Foster przyznaje się do winy.

zwiń zakładkę
zwiń zakładkę