![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer.png)
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer_down.png)
O filmie
Wieże Katedry Polowej Wojska Polskiego. Ludzie patrzą przez ogrodzenie. Niewypał. Transport niewypału.
Lektor: Włodzimierz Kmicik
Zdjęcia: Karol Szczeciński
Opracowanie dźwiękowe: Ryszard Sulewski
Montaż: Wacław Kaźmierczak
Numer tematu: 2
Czas akcji: 1961
Miejsce akcji: Warszawa
Produkcja: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
Prawa: WFDiF
Format dźwięku: mono
Format klatki: 4:3
System koloru: czarno-biały
Opis sekwencji
00:00:00:17 | Napis: „Pocisk”. W tle Katedra Polowa Wojska Polskiego w Warszawie. |
00:00:02:19 | Ludzie zaglądają przez drewniane ogrodzenie. |
00:00:14:11 | Grupa wojskowych przy dole, w którym leży niewypał. |
00:00:24:09 | Niewypał. |
00:00:30:13 | Żołnierz z chorągiewką sygnalizacyjną. Załadunek niewypału na ciężarówkę. |
00:00:45:02 | Wstrzymany ruch na ulicach Warszawy. Ciężarówka jedzie z niewypałem. |
zwiń zakładkę
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer.png)
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer_down.png)
U zbiegu ulic Długiej i Miodowej sensacja. Raz jeszcze okazuje się, że ciekawość jest silniejsza od strachu. Podczas robót budowlanych koparka natrafiła na olbrzymi niewypał hitlerowskiego pocisku. Wystrzelony z działa kolejowego, kaliber 600 mm, ciężar ponad półtorej tony. Saperzy z największą ostrożnością przygotowują pocisk do transportu. Ewakuowano okoliczne domy. Śmiercionośny ładunek wędruje na ciężarówkę. Zamarł ruch na trasie ostatniej podróży hitlerowskiego pocisku. Warszawska cena strachu. Tym razem skończyło się na strachu.
zwiń zakładkę