![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer.png)
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer_down.png)
Tabliczka otwierająca temat: "Laboratorium: Prof. Ludwik Hirszfeld, St. Asystent Dr I. Szyszkowicz". Profesor Hirszfeld w laboratorium i na wykładzie. Studenci w sali wykładowej.
00:00:02:01 | Tabliczka z napisem: "Laboratorium: Prof. Ludwik Hirszfeld, St. Asystent Dr. [!] I. Szyszkowicz". |
00:00:05:00 | Profesor przy mikroskopie. |
00:00:09:00 | Profesor w laboratorium z personelem. |
00:00:18:00 | Profesor w sali wykładowej. |
00:00:24:07 | Studenci na wykładach. |
00:00:41:14 | Profesor i studenci w sali wykładowej. |
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer.png)
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer_down.png)
Twórcą Zakładu Mikrobiologii Lekarskiej we Wrocławiu jest profesor Ludwik Hirszfeld, uczony polski o światowej sławie. Pełen niestrudzonego zapału dzieli swój czas między twórczą pracę w laboratorium a wykłady na uniwersytecie. Sala wykładowa ledwo pomieścić może wszystkich słuchaczy. Nic dziwnego, profesor Hirszfeld jest dziś autorytetem w dziedzinie mikrobiologii i badań nad krwią. Profesor Hirszfeld ogłosił niedawno drukiem książkę autobiograficzną pod tytułem "Historia jednego życia".
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer.png)
![](sites/all/themes/fncustom/images/tab_pointer_down.png)
Światowej sławy lekarz bakteriolog (1884-1954) uważany jest za twórcę polskiej szkoły immunologicznej. Przed wojną współtworzył Państwowy Zakład Higieny w Warszawie i kładł fundamenty pod zasady współczesnej epidemiologii, docierając z wykładami do lekarzy powiatowych z dalekiej prowincji. Dzięki niemu w latach 20. XX skutecznie podejmowano walkę z licznymi epidemiami czerwonki i duru brzusznego, wybuchającymi w zacofanym pod względem sanitarnym kraju. Wiele energii wkładał w kształcenie kadr lekarskich i popularyzację wiedzy, wprowadzając systemowe rozwiązania z zakresu higieny. W czasie okupacji mieszkał w getcie warszawskim, angażując się w walkę z epidemią tyfusu i organizację odczytów. Po wojnie współorganizował Uniwersytet Marii Skłodowskiej Curie w Lublinie. Świetny pedagog i organizator, zakładał we Wrocławiu Wydział Lekarski, którego był pierwszym dziekanem i jednym z najwybitniejszych uczonych. W roku 1943 napisał autobiografię „Historia jednego życia”. Do jego najważniejszych osiągnięć należy wprowadzenie zasad oznaczania krwi przyjętych na całym świecie. (MKC)